نقالی | میراث فرهنگی ناملموس

نقالی، قدیمی ترین و اصیل ترین شکل داستان سرایی نمایشی ایران است.نقالی عبارتست از نقل یک واقعه یا قصه به شعر یا به نثر با حرکات و حالات و بیان مناسب در برابر جمع.نقالی با تمهیداتی چون بیان داستان های قهرمانان بزرگ ، لطف بیان، موسیقی، تسلط روحی برجمع، گفتن نکات تلخ و شیرین و مسایل مختلف، حرکات و حالات نمایشی ،  به نحوی که بیننده، در هر لحظه او رابه جای یکی از قهرمانان داستان ببیند، به سرگرم‌کردن و تهییج احساسات و عواطف بینندگان و شنوندگان می پردازد.به عبارت روشن‌تر ، نقالی بیش از تکیه بر منطق نمایشگران ، بر احساسات و عواطف تماشاگران تکیه داردنقالی در پیش از اسلام به گوسان ها می رسد.گوسان ها ،نقالان دوره گردی بودند که با کمک یک ساز اغلب چنگ به قصه سرایی موزون می پرداختند و داستان ها و حکایات عامیانه و اساطیری را نقل می‌کردنداین نوع نقالی را بعد از اسلام قوالی نامیدنددر عصر صفویه که دوران تمرکز حکومت و توسعه چند شهر و آرامش نسبی بود، نقالی رواج فوق العاده ای پیدا کرد و شعبه های جدیدی در آن ایجاد شد و نیز به دلیل حمایت حکومت صفویه از مذهب شیعه به تدریج انواع نقالی های رسمی- مذهبی مانند حمله خوانی، روضه خوانی، پرده خوانی، صورت خوانی و سخنرانی به وجود آمد. در این دوره نقالان علاوه بر نقالی در حیاط منازل اشراف، میادین شهرهای بزرگ، کوچه و برزن ها و گوشه و کنار دِه های  دور افتاده،  به قهوه خانه های معتبری که در شهرها به وجود آمده بود، راه پیدا کردند.نقالی به همین منوال به رشد خود ادامه داد و در عصر قاجاریه نقالان و نقالی بیشتر در شهرهایی که پاتوق‌های هم گیر چون قهوه‌خانه‌ها داشتند ، مخصوصا  در تهران و اصفهان متمرکز شد و در این مراکز  به رشد و تحول خود ادامه داد.

تصاویری از مستند
عوامل

ژانر: مستند پژوهشی

تهیه کننده، تدوین: ایمان تاش

کارگردان، تصویربرداری: امیر شریف

پژوهش ، نویسنده: ایمان تاش، امیرشریف

مدت زمان فیلم: 45 دقیقه

نقالی، قدیمی ترین و اصیل ترین شکل داستان سرایی نمایشی ایران است.نقالی عبارتست از نقل یک واقعه یا قصه به شعر یا به نثر با حرکات و حالات و بیان مناسب در برابر جمع.نقالی با تمهیداتی چون بیان داستان های قهرمانان بزرگ ، لطف بیان، موسیقی، تسلط روحی برجمع، گفتن نکات تلخ و شیرین و مسایل مختلف، حرکات و حالات نمایشی ،  به نحوی که بیننده، در هر لحظه او رابه جای یکی از قهرمانان داستان ببیند، به سرگرم‌کردن و تهییج احساسات و عواطف بینندگان و شنوندگان می پردازد.به عبارت روشن‌تر ، نقالی بیش از تکیه بر منطق نمایشگران ، بر احساسات و عواطف تماشاگران تکیه داردنقالی در پیش از اسلام به گوسان ها می رسد.گوسان ها ،نقالان دوره گردی بودند که با کمک یک ساز اغلب چنگ به قصه سرایی موزون می پرداختند و داستان ها و حکایات عامیانه و اساطیری را نقل می‌کردنداین نوع نقالی را بعد از اسلام قوالی نامیدنددر عصر صفویه که دوران تمرکز حکومت و توسعه چند شهر و آرامش نسبی بود، نقالی رواج فوق العاده ای پیدا کرد و شعبه های جدیدی در آن ایجاد شد و نیز به دلیل حمایت حکومت صفویه از مذهب شیعه به تدریج انواع نقالی های رسمی- مذهبی مانند حمله خوانی، روضه خوانی، پرده خوانی، صورت خوانی و سخنرانی به وجود آمد. در این دوره نقالان علاوه بر نقالی در حیاط منازل اشراف، میادین شهرهای بزرگ، کوچه و برزن ها و گوشه و کنار دِه های  دور افتاده،  به قهوه خانه های معتبری که در شهرها به وجود آمده بود، راه پیدا کردند.نقالی به همین منوال به رشد خود ادامه داد و در عصر قاجاریه نقالان و نقالی بیشتر در شهرهایی که پاتوق‌های هم گیر چون قهوه‌خانه‌ها داشتند ، مخصوصا  در تهران و اصفهان متمرکز شد و در این مراکز  به رشد و تحول خود ادامه داد.

مستند پژوهشی میراث کهن
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the compare bar
Compare
لیست علاقه مندی ها 0